Jestes tutaj: Home » FILM » Wielogłosowa opowieść o śmierci i przywiązaniu – „Kiedy umieram” Jamesa Franco

Wielogłosowa opowieść o śmierci i przywiązaniu – „Kiedy umieram” Jamesa Franco

(fot. film-forward.com)Prowincje Ameryki, lata 30 XX wieku, a w nich osadzona prosta rodzina farmerów. „Kiedy umieram” to filmowa adaptacja powieści Williama Faulknera. Kino wyczerpujące, ciężkie, ale nakręcone z precyzją i nowatorskością.

Pozornie prosta historia rodziny, która za wszelką cenę che spełnić życzenie matki, aby pochować ją w pobliskim mieście. Jednakże twórca filmu, James Franco nie chcąc odstąpić od oryginału prozy Faulknera, odtwarza wielogłosowość przekazu, przez co film staje się odległy, trudny, ale wyróżniający się. Franco – reżyser, jeden z aktorów występujących na ekranie oraz współscenarzysta, podzielił ekran na pół, aby uwypuklić bogatą narrację. Po jednej stronie widzimy przykładowo postać przeszywającą kogoś wzrokiem, a po drugiej reakcję tejże osoby. Początkowo widzowi taki sposób prezentacji może przeszkadzać, jednak wraz z rozwojem fabuły stajemy się „podzieleni” na ekranie.

Dopełnieniem obrazu są zdjęcia Christiny Voros, która pokazała amerykańskie pustkowia, zielone plenery i doskonałe zbliżenia twarzy. Warte uznania są także kreacje aktorskie, zwłaszcza rola Tima Blake’a Nelsona, którego bezzębny uśmiech oraz sposób mówienia pozostaje na długo w pamięci widza. Aktorzy mówią z charakterystycznym akcentem, monotonnie, cedząc słowa, połykając głoski, przez co oddają wiernie mentalność i prostotę ich życia na prowincji.

Proza Williama Faulknera jest ciężka do przełożenia na ekran filmowy i to niestety widać. Film momentami wydaje się zbyt wyczerpujący, monotonny, przeciągający fabułę, a rytm wypowiedzi aktorów może czasem utrudniać odbiór. Na pewno Jamesowi Franco odwagi nie brakuje, gdyż podjął się ekranizacji powieści samego Faulknera. Jadnak czy wystarczy wiernie przełożyć prozę znakomitego pisarza, aby zapanować nad całością przekazu „Kiedy umieram”? Skomplikowane tło narracyjne utworu nie ułatwia zadania, a rozkojarzenie widza poprzez podzielenie ekranu na pól jest jedynie namiastką tego, czego doświadcza czytelnik podczas lektury.

Warto jednak zapoznać się z próbą odtworzenia kilkunastu narracji, gdzie każdy z członków rodziny przedstawia inną perspektywę widzenia zdarzeń, inne emocje, odmienne charaktery i temperamenty. Spełnienie życzenia nieboszczki jest jedynie tłem do skomplikowanych relacji w rodzinie, tajemnic i następujących po sobie wydarzeń.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


7 + cztery =

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 302 967 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony