Jestes tutaj: Home » SPORT » Euro 2012 – Portugalskie zwyczaje

Euro 2012 – Portugalskie zwyczaje

Portugalia – nieduże państwo na zachodnim skraju Europy. Polakom kojarzy się głównie ze słońcem, ciepłem, piękną pogodą i wakacjami. Samych Portugalczyków utożsamiają przeważnie z innymi Latynosami, uważając, że mają gorący temperament, są otwarci i pozytywnie nastawieni do życia oraz innych ludzi. Tymczasem różnią się oni od pozostałych południowych narodów. Cechuje ich przede wszystkim większa łagodność i spokój, co przejawia się w codziennych kontaktach.

Olá! Como está?- czyli jak rozmawiać z Portugalczykiem

Mieszkańcy Portugalii lubią fizyczny kontakt ze swoim rozmówcą. Najpopularniejszą formą przywitania między bliskimi znajomymi czy przyjaciółmi są objęcia i wymiana całusów w oba policzki. Jedynie witający się mężczyźni pozostają przy uścisku dłoni. Inaczej Portugalczycy zachowują się w przypadku osoby, którą dopiero poznają. Są wtedy o wiele bardziej oficjalni, a pozdrowienie ograniczają do podania ręki i uzależnionego od pory dnia grzecznościowego pytania. Zwracając się do ludzi starszych lub nieznanych używają form „senhor” i „senhora”, czyli portugalskiego odpowiednika polskiego „pan” i „pani”. Popularne jest również tytułowanie kogoś posiadanym stopniem akademickim lub innym tytułem. Kontakty z Portugalczykami powinny pozostawać raczej formalne, aż do momentu, gdy oni zaproponują zmianę ich charakteru.

Przyjacielskie rozmowy przebiegają podobnie jak w innych krajach. Nie ma większego znaczenia, kto je inicjuje – wszystko zależy od sytuacji. Portugalczycy są bardzo rozmowni, więc konwersacje przez nich prowadzone trwają zwykle długie godziny. Wśród znajomych nie ma tematów tabu – ludzie mówią o osobistym życiu, poglądach i przekonaniach. Jednak w sytuacjach bardziej oficjalnych nie wypada zadawać zbyt osobistych pytań dotyczących rodziny oraz wyrażać swojego emocjonalnego stosunku do spraw uważanych za kontrowersyjne takie jak religia, aborcja, eutanazja czy homoseksualizm. Podobne zasady panują w przekraczaniu dystansu fizycznego pomiędzy rozmówcami. Większość Portugalczyków lubi bliskość, ale jednocześnie starają się nie wkraczać w osobistą przestrzeń drugiej osoby, szczególnie, gdy nie znają jej zbyt dobrze.

Gesty odbierane jako obraźliwe nie różnią się od tych powszechnych w innych krajach. Jeśli pokażemy komuś środkowy palec, na pewno spowodujemy, że poczuje się dotknięty. Należy również pamiętać, że Portugalczycy to nie Hiszpanie. Jeżeli więc zwrócimy się do nich w języku ich sąsiada poczują się urażeni.

Rzeczy są stworzone, aby robić je powoli

Portugalczycy nie przywiązują zbyt dużej wagi do punktualności. Wprawdzie niedobrze spóźniać się do pracy. Natomiast przyjście później na spotkanie z przyjaciółmi lub rodziną jest w pełni akceptowane, a nawet odbierane, jako kulturalne. Gospodarz zwykle nie spodziewa się nikogo o wyznaczonej godzinie, więc jeśli przyjdziemy punktualnie może być nieprzygotowany.

Mieszkańcy Portugalii, choć często się spóźniają, dbają o przestrzeganie ustalonych godzin posiłków. Przerwa obiadowa w niektórych miejscach trwa nawet do dwóch godzin, aby każdy zdążył się najeść i odpocząć. Portugalczycy lubią spożywać posiłki w restauracjach, szczególnie z przyjaciółmi. Popularny dodatek do głównych dań to oczywiście wino i jego najbardziej znane gatunki: Porto i Madera. Traktowane jest ono jak normalny napój, więc polewanie samemu sobie nikogo nie dziwi. Dużym powodzeniem cieszy się również piwo. Młodzi ludzie, szczególnie podczas wieczornych zabaw, z chęcią spożywają wszelkie rodzaje drinków. Nie ma jednak zwyczaju picia „na komendę”, powszechne są natomiast tzw. „karniaki”.

Rodzina najwyższą wartością

Portugalia to kraj, w którym ponad 90% ludności deklaruje wiarę katolicką. Szczególnie silny jest kult Nossa Senhora – Najświętszej Panienki. Prawie każda wieś lub miasteczko posiada swój własny wizerunek Matki Boskiej. Nietrudno również spotkać pielgrzymów zmierzających do Fatimy, czyli jednego z najbardziej znanych miejsc kultu maryjnego. Jednocześnie, co jest paradoksem, większość ludzi nie praktykuje, a w kościele bywa jedynie przy okazji ważniejszych świąt.

Z tej katolickiej podstawy społecznej wynika jednak bardzo silne przywiązanie do rodziny. W Portugalii jest ona jedną z najbardziej cenionych wartości. Ważne miejsce w życiu Portugalczyków zajmują również przyjaciele. Powszechnym zwyczajem jest zapraszanie na obiad krewnych i znajomych oraz zostawanie w ich domach na noc. Dla większości ludzi praca to jedynie sposób, aby zarobić na życie.

Idea egalitaryzmu i równości szans jest bardzo popularna w portugalskim społeczeństwie. W parlamencie wprowadzane są nawet pewne zmiany mające na celu jej przestrzeganie. Ciągle jednak można zaobserwować pewne nierówności społeczne. Kobiety zarabiają mniej niż mężczyźni na takich samych stanowiskach, istnieją też duże dysproporcje między bogatymi i biednymi. Ponadto nadal bardzo silnie przestrzegana jest hierarchia, szczególnie w bardziej tradycyjnych społecznościach i rodzinach. Kobiety są tam zdecydowanie „na drugim planie”, ich rola polega głównie na zajmowaniu się domem i dziećmi. W dobrym tonie pozostaje jednak traktowanie ich w uprzejmy sposób. Mężczyźni powinni ustępować im miejsca, pozwalać dokonać wyboru czy przepuszczać w drzwiach.

Istotną rzeczą dla mieszkańców Portugalii jest też społeczne uznanie, zwłaszcza w dużych miastach. Ludzie przywiązują wagę do tego, jak są ubrani, wierząc, że pomoże im to zyskać akceptację i odnieść sukces. Dbają o to, aby ich odzież była najwyższej jakości, na jaką mogą sobie pozwolić.

Futbol i flaga

Portugalczycy to jeden z najstarszych narodów na świecie, a flaga stanowi ich najważniejszy symbol. Obecna jest na mundurach armii, sił bezpieczeństwa i wszelkich publicznych budynkach. Jednak przeciętni obywatele na co dzień nie przywiązują do niej dużej wagi. W ich świadomości pojawia się ona przy okazji zdobycia przez Portugalczyka złotego medalu czy innych ważnych zawodów sportowych. Tak stało się również przy organizacji piłkarskich mistrzostw Europy w 2004 roku. Nagle flagi pojawiły się w większości okien, a narodowe czerwono-zielone barwy widoczne były prawie wszędzie. Po zakończeniu mistrzostw część z nich pozostała i wyblakła powiewa na wietrze, aż do dnia dzisiejszego.

Portugalczycy są niezwykle przyjaźni, gościnni i towarzyscy. Sami o sobie mówią, że są narodem „brandos costumes”, czyli łagodnych obyczajów. Delikatniejsi niż inni Latynosi, wszystko robią spokojnie, nigdzie się nie spiesząc. Wiele spraw nie zasługuje na ich szczególną uwagę, a jeśli już coś spowoduje u nich nagły wybuch emocji – wyciszają się one równie szybko. Mistrzostwa Europy w piłce nożnej to okazja, aby lepiej poznać portugalską kulturę, która w Polsce wciąż jest mało znana. Być może okaże się, że więcej nas łączy niż dzieli?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


4 + = osiem

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 319 838 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony