Jestes tutaj: Home » LITERATURA » Zagraj w klasy z Julio Cortázarem

Zagraj w klasy z Julio Cortázarem

Czy jako dziecko lubiłeś grać w domino? Czy pamiętasz jeszcze ten pasjonujący moment, kiedy wszystkie elementy układanki zostawały odkryte? Ten dreszcz emocji, gdy widziałeś przed sobą magiczną całość złożoną z wielu części…

A gdyby tak jeszcze raz zagrać w tę fascynującą grę, ale… zupełnie inaczej? Gdybym powiedziała ci, że jest książka, którą można czytać w nieskończoność, uwierzyłbyś? Książka, która nie ma początku ani końca, a jej fragmenty można ze sobą dowolnie zestawiać nieskończoną ilość razy – tworząc coraz to nowe zakończenia… uwierzyłbyś i zagrał w klasy?…

„- […] za dużo się zastanawiasz, a potem nic nie robisz.
– Wierzę w zasadę, że namysł musi poprzedzać działanie […].
– Wierzysz w zasadę… […] Ależ skomplikowane… Ty jesteś jak świadek, jak taki, co idzie do muzeum i patrzy na obrazy. To znaczy, że obrazy są tutaj, a ty jesteś w muzeum, równocześnie daleko i blisko. […] Myślisz, że jesteś w tym pokoju, ale nie jesteś. Patrzysz na pokój, ale cię w nim nie ma[…]”

Zatrzymaj się na chwilę i zagraj ze mną. Nie będzie jednak tak prosto, jak myślisz. Obudź swoją wyobraźnię – pomyśl, czy znasz wszystkie elementy układanki. Czy znasz wszystkie elementy życia. A co, jeśli jest ich więcej niż ci się wydaje? Jeżeli każdy kolejny detal nie jest skończoną całością, ale zbiorem części, które prowadzą do kolejnych rozwiązań i nakazują współdziałać…

„Bez słów dojść do słowa (jakież to dalekie, jakie nierealne), bez świadomości rezonującej uchwycić głęboką jedność […]”

Masz ochotę rozpocząć grę?… Poparz, rozsypałam przed Tobą elementy pasjonującej układanki. Spójrz, ile masz możliwości, ile różnorodnych kontekstów możesz stworzyć. Każdego dnia dorzucę kilka nowych klocków. Co z nich ułożysz i jak je zestawisz? Być może dzisiaj tak, a jutro zupełnie inaczej. Co się stanie, gdy klocki dostaną się w ręce dziecka, a co, jeśli w dłonie dorosłego…? Czy doświadczenie każe nam składać je inaczej niż zwykle i czy w spontaniczności dziecka jest ratunek dla świata?…

„Absurdem jest wierzyć, że jesteśmy w stanie ogarnąć całość tego, co nas stwarza w tym momencie, albo w jakimkolwiek innym momencie, i odczuć to jako coś sensownego.”

Pomyśl – z każdym dniem więcej możliwości i więcej wariantów. Masz ochotę rozpocząć, możesz przejść do gry. Możesz także zacząć od przeczytania książki. Jeśli nie lubisz czytać, możesz zajrzeć na dowolną stronę. Książka, którą ci przedstawiam, tak naprawdę nie ma początku. Wiesz, co to oznacza? Możesz zacząć lekturę od dowolnej strony, a gdy się znudzisz, przeskoczyć na inną. Możesz ją odłożyć i do niej powrócić w każdym momencie swojego życia. Zapewniam cię, że jutro, bogatszy o kolejny dzień, odczytasz ją inaczej.

„[…] tak bardzo chciałbym zbliżyć się do samego siebie, odrzucić wszystko to, co mnie dzieli od sedna![…]”

„[…] „klasy”, dziecinny rytuał kamyków i podskakiwań na jednej nodze, prowadzący do Nieba. […]”

„Gra w klasy” Julio Cortázara to książka szczególna, doskonała na każdy dzień i na każdą pogodę, aby się przekonać, ile w niej prawdy i ile w niej z życia – trzeba koniecznie po nią sięgnąć!

„Prawdziwa odmienność, zrobiona z najdelikatniejszych zbliżeń, z cudownych dostrojeń się do świata, nie może spełniać się jednostronnie: wyciągniętej ręce musi odpowiadać jakaś inna, z zewnątrz[…]”

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


cztery + = 6

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 310 136 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony