Jestes tutaj: Home » LITERATURA » Trudi Canavan – wspaniały debiut serii fantasy – recenzja Trylogii Czarnego Maga

Trudi Canavan – wspaniały debiut serii fantasy – recenzja Trylogii Czarnego Maga

Trudi Canavan, australijka urodzona w 1969 roku, jest ilustratorką i projektantką. Jej pierwsza opublikowana historia, „Whispers of the Mist Children” (Szepty Dzieci Mgły), otrzymała w 1999 roku nagrodę Aurealis dla najlepszego opowiadania fantasy. Jednak to Trylogii Czarnego Maga, Trudi Canavan, zawdzięcza stanie się jednym z najbardziej poczytanych autorów w Wielkiej Brytanii, Australii i USA.

Co mogło aż tak zachwycić czytelników? Postanowiłam to sprawdzić i jestem niespecjalnie zdziwiona, że opowiadana przez autorkę historia stała się na tyle popularna, a także uznana za najbardziej udany debiut serii fantasy od ostatnich dziesięciu lat.

Pierwszy tom trylogii nakreśla nam losy Sonei – dziewczyny ze slumsów, która będzie towarzyszyć nam już do końca serii jako główna bohaterka. Historia zdaje się prosta, schematyczna i zupełnie niepozorna. Oto mamy przed sobą biedotę, która nienawidzi bogaczy i Magów, którzy w większości uważają biedotę za brud, jakiego należy się szybko i skutecznie pozbyć. Wśród tej pierwszej grupy znajduje się nasza bohaterka, nieco zbuntowana i krnąbrna, ale nieświadoma kryjących się w niej mocy, a także kłopotów, jakie na siebie dzięki tym mocom sprowadzi. Dziewczyna, przerażona tym, co w sobie odkrywa, musi uciekać przed równie zaskoczonymi Magami, a także przed samą sobą – chociaż to niemożliwe, to bardzo przez nią upragnione, bowiem nienawidzi tego, co się w niej budzi i wolałaby pozbyć się magii ze swojego ciała.

Chociaż pierwszy tom trylogii skupia się bardziej na problemach jednostki, kolejne coraz bardziej pokazują problemy ogółu. Szczególnie w drugim tomie wyraźnie da się zauważyć konflikty społeczne, chociażby takie jak uprzedzenia klasowe, których ofiarą pada Sonea i które pokazują stosunek wyższych warstwa do biedoty, z której dziewczyna się wywodzi. Ponadto pojawia się także sprawa homoseksualizmu; braku tolerancji wobec ludzi o innych upodobaniach i kłopotliwego ukrywania się kochanków przed resztą świata. Autorka traktuje tą sprawę bardzo delikatnie – na szczęście nie trzeba obawiać się scen, które ukazują miłość jako zboczenie ale umie z odwagą nazwać sprawy po imieniu i stara się pokazać problem jak najbardziej przenikliwie.

Im dalej w las, tym seria staje się coraz mocniej wciągająca i intrygująca. Magiczny świat i Uniwersytet może nie dorównują tym z Harrego Pottera, ale są bardzo barwne i zajmujące. Magiczne walki czyta się z zapartym tchem i nie są zawsze prowadzone w ten sam monotonny sposób, każda jest inna, a przeciwnicy często sięgają po sprytne strategie. Niestety czasami ma się wrażenie, że autorka sama gubi się w zasadach, jakie ustanowiła i niekiedy brak pewnym zdarzeniom logiczności.

Poza wymienionymi wyżej aspektami, w trylogii spotkamy także konflikt między dwoma państwami, który z czasem staje się głównym tłem opowiadanej historii, a również konflikty wewnętrzne między Magami a Dzikimi Magami. Pojawia się tajemnicza czarna magia i równie zagadkowy wątek kryminalny, a na dokładkę nieco zaskakujące rozwiązanie sercowych rozterek głównej bohaterki.

Historia, bogata w intrygi, magię i wiele charakterystycznych cech nadających trylogii określonej barwy i świeżości, ma w sobie coś, co nieubłaganie przyciąga. Mimo że czasami trąca naiwnością i niekonsekwencją, czytelnik nie jest w stanie oderwać się od pochłaniania lektury. Dla mnie to jedna z takich historii, przy której ciężko powiedzieć, co sprawia, że chce się ją czytać za wszelką cenę. Trylogia Czarnego Maga nie jest bezbłędna, nie jest pozbawiona wad i czasami żałowałam, że autorka nie pokusiła się o bardziej wyraziste, twardsze przedstawienie niektórych wydarzeń – niekiedy pokazana na kartkach powieści sytuacja aż prosiła się o użycie mocniejszego języka, a jednak nadal był on tylko grzeczny i gładki.

Pomimo tych bardziej i mniej istotnych potknięć, trylogia ma w sobie to coś. Coś, dzięki czemu jest niezwykłą lekturą, bardzo przyjemnie pochłaniającą czas, interesującą, pełną akcji i niepotrafiącą nudzić. Czasami nieco zbyt cukierkowa i za mało dorosła, a jednak wciągająca i zdecydowanie warta polecenia.

Wydawnictwo: Galeria Książki

Na trylogię składają się następujące części:

1. Gildia magów (520 stron; ISBN 978-83-925796-0-1; rok wydania: 2001)
2. Nowicjuszka (650 stron; ISBN 978-83-925796-1-8; rok wydania: 2002)
3. Wielki Mistrz (718 stron; ISBN 978-83-925796-2-5; rok wydania: 2003)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


4 × pięć =

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 319 836 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony