Jestes tutaj: Home » LITERATURA » Dziennikarsko o Indirze Gandhi

Dziennikarsko o Indirze Gandhi

Indira Gandhi wielkim, choć kontrowersyjnym, indyjskim politykiem była i tyle zwykle o niej się wie. Dziś wystarczy sięgnąć do książki Oriany Fallaci „Wywiad z historią”, żeby dowiedzieć się więcej. I to nie tylko o polityce, ale również, a może przede wszystkim, o niej jako o człowieku.

Indira Gandhi

Włosy miała czarne, ułożone w pukle, które po stronie lewej rozjaśnione były dziwnym i tak bardzo dla niej charakterystycznym, siwym pasmem. Przypominało ono trochę srebrną błyskawicę. Wydaje się, że właśnie tak pamięta ją najwięcej z nas. Indira była jedynym dzieckiem Jawaharlala Nehru, pierwszego po uzyskaniu przez Indie niepodległości oficjalnego premiera indyjskiego. Po śmierci matki przez sporą część życia mieszkała z ojcem i była jego kucharką, sprzątaczką i gospodynią domową, ale także uprawiała z nim politykę i angażowała się bardzo w życie partyjne.

W wywiadzie wypowiadała się o tym tak: – „Polityka, którą wraz z ojcem uprawialiśmy za jego pokolenia, była obowiązkiem. Była przepiękna, ponieważ miała na celu zdobycie niepodległości.

Po śmierci ojca Indira wsiąkła do tej pięknej polityki i sama została premierem Indii, jednak o polityce, którą prowadziła wówczas mówiła, że nie była ona już taką samą polityką, co dawniej. Jeśli chodzi o nazwisko, to Indira Gandhi wcale nie była spokrewniona z Mahatmą Gandhim (jednym z twórców współczesnej państwowości indyjskiej i propagatorem pacyfizmu jako środka walki politycznej). Przyjęła po prostu nazwisko swojego męża Feroze Gandhiego, który zmienił swoje prawdziwe nazwisko na „Gandhi” z powodów czysto politycznych. O swoim kłopotliwym, bo politycznym życiu zawodowym, Indira Gandhi powiedziała w prywatnej rozmowie Orianie Fallaci, że – problemem nie są kłopoty, jakie mam, ale idioci, którzy mnie otaczają. Zginęła w zamachu – została zastrzelona na terenie własnej rezydencji przez swoich dwóch ochroniarzy, którzy byli wśród tych, co to ją otaczali. Do dzisiejszego dnia jej rządy są różnie oceniane.

Indira Gandhi, jako kobieta, człowiek i polityk miała w sobie mnóstwo wzajemnie sprzecznych rzeczy. Jedni mówili, że była arogancka, cyniczna, ambitna i bezlitosna. Drudzy – wręcz przeciwnie – nazywali ją osobą odważną (w końcu przywódca najbardziej religijnego narodu na świecie, odwagę mieć musi, żeby powiedzieć, iż nie wierzy w żadnych bogów, ale w Człowieka), genialna, szczodra, uczciwa i rozsądna. Ona nie była zwyczajną kobietą, o zwyczajnym losie i o zwyczajnej przeszłości. Na pytanie Oriany Fallaci, czy kiedykolwiek żałowała czegoś, czy czegokolwiek się bała, odpowiedziała, że strach jest zawsze stratą czasu. Tak samo jak żal. Nie warto bać się przed i żałować po. Poza tym zawsze zainteresowana była wykonywaniem dobrej pracy, dopóki sił jej starczało i tak długo, jak tylko nie była znudzona. Według niej – i to godne jest podkreślenia – praca nie męczy, to nuda jest męcząca. Dlatego właściwie zakochiwała się we wszystkim, co robiła, i starała się być w tym dobra. Natomiast w swoim życiu osobistym była przede wszystkim spontaniczna. Trudności, według Indiry Gandhi, nie mogły i wciąż nie mogą zostać wymazane z życia. Ludzie i kraje zawsze będą je mieli i dlatego jedyne, co można zrobić, to je zaakceptować i, jeśli to możliwe, pokonać, jeśli nie, wejść z nimi w układ. Dlatego w życzeniach, które składała innym nie mówiła nigdy, żeby mieli oni łatwe i lepsze życie, tylko żeby potrafili pokonać każdą trudność, jaką życie im przyniesie – i to też jest godne podkreślenia.

Książka „Wywiad z historią” Oriany Fallaci

Oriana Fallaci była jedną z najlepszych i najbardziej znanych reporterek świata XX wieku, nieustraszoną korespondentką wojenną, mistrzynią wywiadów i rozmowy – jej wywiady to prawdziwe majstersztyki dziennikarskiego fachu. Dla wielu była przykładem bezkompromisowości i odwagi cywilnej. „Wywiad z historią” to książka, która ukazała się w 1974 roku we Włoszech. Zawierała wtedy i zawiera teraz wywiady Oriany Fallaci z najważniejszymi politykami ówczesnego świata, przeprowadzone w latach 1969 – 1973. Dzisiaj, po prawie 40 latach publikacja ta trafia wreszcie w ręce polskiego czytelnika. Jest to 28 wywiadów ze słynnymi postaciami. Są wśród nich: Henry Kissinger, Ali Bhutto, Yassir Arafat, Golda Meir, Giovanni Leone, czy właśnie Indira Gandhi. Czytając książkę cofamy się do okresu wojny wietnamskiej, konfliktu pomiędzy Indiami i Pakistanem, walk palestyńsko-izraelskch, a także zmian społeczno-politycznych zachodzących w ojczyźnie dziennikarki, czyli we Włoszech. Prawie o wszystkim – przed każdym wywiadem jest mniejszy lub większy wstęp Orany Fallaci – dowiadujemy się z rozmów dziennikarki. Każdy rozmówca jest przy tym dla niej przede wszystkim człowiekiem, a więc posiada władzę – są to wywiady z premierami, prezydentami, koronowanymi głowami – i równocześnie odpowiada za kraj i za ludzi tej władzy podlegających.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


− jeden = 3

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 302 064 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony