Jestes tutaj: Home » MUZYKA » „The Voice”

„The Voice”

„Byłam grzecznym dzieckiem… naprawdę, w przeciwnym razie mama by mnie zabiła… Nigdy nie mówiła mi w jakim stylu powinnam śpiewać, jaką drogą muzyczną powinnam pójść. Śpiewaj prosto z serca, śpiewaj dla Boga” – mówiła. „Nienawidziła zmywać naczyń, lubiła ładnie się ubierać – wiedziałam, że będzie gwiazdą” – z uśmiechem na twarzy powiedziała w jednym z wywiadów „Cissy” Houston.

Whitney Elizabeth Houston „The Voice”– afroamerykańska piosenkarka muzyki gospel, pop, soul, R&B; aktorka, producentka filmowa, aranżerka, autorka tekstów oraz była modelka. Odważna, pewna siebie megagwiazda, która królowała na scenie swoim wielkim talentem oraz prawdą emanującą z jej szerokiego uśmiechu. Bardzo swobodnie i sprawnie poruszała się po dźwiękach szerokiej skali głosu, a dynamika każdego utworu wprowadzała słuchaczy w magiczny świat emocji. Otworzyła drogę do kariery kolejnym czarnoskórym artystkom. Była pionierką na wielu muzycznych obszarach, a słowa „pierwsza, na pierwszym, po raz pierwszy” nieustannie powtarzają się w jej licznych biografiach artystycznych. Według magazynu „USA Today” uważana za jeden z 25 kamieni milowych w rozwoju muzyki. Ustanowiła nowy rekord – 7 kolejnych singli na pierwszym miejscu listy „Billboard Hot 100”, tym samym pobiła „The Beatles” i „Bee Gees”.

Początek przygody z muzyką

Urodziła się 9 sierpnia 1963 roku w Newark w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych. Matka Emily „Cissy” Houston była znaną, wielokrotnie nagradzaną piosenkarką muzyki gospel oraz soul (w 1996 roku otrzymała nagrodę Grammy za najlepszy album tradycyjny gospel soul). Po narodzinach Whitney rozpoczęła solową karierę oraz trasy koncertowe, a wychowaniem córki zajmował się ojciec John Russell Houston. Tworzyli tradycyjną rodzinę chrześcijańską. Kiedy miała 11 lat została solistką w dziecięcym chórze przy kościele baptystycznym w Newark, gdzie uczyła się również grać na pianinie. Zadebiutowała utworem „Guide Me, O Thou Great Jehovah”. Uczęszczała do żeńskiej szkoły katolickiej Mount Saint Dominic Academy. Głos i talent muzyczny, który odziedziczyła po matce, rozwijała podczas domowych lekcji śpiewu. Sławne artystki, na których się wzorowała to: matka chrzestna Aretha Franklin, kuzynka Dione Warwick oraz Chacka Khan, Roberta Flack, Gladys Knight. Po rozwodzie rodziców dużo czasu spędzała śpiewając z matką w nocnych klubach. Gdy miała 14 lat zaśpiewała jako główna wokalistka na singlu „Life’s a Party” Michaela Zagera. W wieku 16 lat towarzyszyła wokalnie przy nagrywaniu „I’m Every Woman” Chaki Khan. Gdy pewnego razu śpiewała w Carnegie Hall, zobaczył ją fotograf, który zaproponował jej pracę modelki. Zaczęła pojawiać się w magazynie „Vogue” i jako pierwsza czarnoskóra kobieta pojawiła się na okładce magazynu „Seventeen”. Cały czas kontynuowała karierę muzyczną. Zaczęła nawet otrzymywać oferty podpisania kontraktów m.in. od Michael’a Zagera w 1980 roku oraz od Elektra Records w 1981 roku. Rozpoczęła pracę z producentami: Michaelem Bienhornem, Billem Laswell’em, Martinem Bisim nad albumem „One Down” przypisywanym grupie „Material”, zaśpiewała balladę „Memories”. Coraz więcej osób było pod wielkim wrażeniem jej silnego popgospelowego głosu. W 1983 roku Gerry Griffith z Arista Records usłyszał jej śpiew w jednym z nowojorskich klubów i przekonał Clive’a Davisa, by jej posłuchał – na nim też zrobiła ogromne wrażenie, toteż zaoferował jej ogólnoświatowy kontrakt. Rok później zadebiutowała w programie telewizyjnym „The Merv Griffin Show”.

Cudowne lata

1985

W lutym 1985 roku,  przy pomocy takich muzyków jak: Michael Masser, Kashif, Jermaine Jackson, Narada Michael Walden, został wydany jej debiutancki album „Whitney Houston”. Prestiżowe magazyny zaczęły rozpisywać się na temat możliwości wokalnych wschodzącej gwiazdy, jednak „The New York Times” ogłosił album jako „ imponującą, skromną muzyczną wizytówkę dla nadzwyczajnego talentu wokalnego”. Pierwszy singiel nie odniósł powodzenia, kolejny  „You Give Good Love” znalazł się na trzecim miejscu listy „Billboard Hot 100” oraz na pierwszym miejscu listy R&B. Album zaczął się lepiej sprzedawać, a Whitney rozpoczęła serię koncertów w USA. Kolejny utwór „Saving All My Love for You” odniósł sukces na listach muzycznych zarówno w USA, jak i w Wielkiej Brytanii. Kolejny singiel „How Will I Know” znalazł się na pierwszym miejscu listy MTV. Pierwszy raz w historii w stacji telewizyjnej zaczęła pojawiać się Afroamerykanka.

1986

Płyta znalazła się na szczycie listy „Billboard 200” i utrzymywała się tak przez 14 tygodni. Największym przebojem okazał się ostatni singiel z pierwszej płyty „The Greatest Love of All” – utrzymywał się na pierwszym miejscu przez 3 tygodnie. Album stał się światowym bestsellerem, w samych Stanach Zjednoczonych sprzedał się w nakładzie 13 mln egzemplarzy, a Whitney rozpoczęła swoje pierwsze światowe tournee. Nominowana do trzech nagród Grammy – wygrała w kategorii „Best Female Pop Vocal Performance” piosenką „Saving All My Love for You”. Za wykonanie utworu na gali otrzymała nagrodę „Emmy”. Wygrała również siedem „American Music Awards” i „MTV Video Music Awards”. Debiutancki album znajduje się na liście 500 albumów wszech czasów magazynu „Rolling Stone” oraz na liście „The Rock & Roll Hall of Fame’s Definitive 200”.

1987

W czerwcu został wydany drugi album „Whitney” – stał się pierwszym albumem solowej artystki, który zadebiutował na pierwszym miejscu listy „Billboard 200” w USA i w Wielkiej Brytanii. „I Wanna Dance With Somebody”, „ Didn’t We Almost Hale It All”, „So Emotional”, “Where Do Broken Hearts Go” to pierwsze 4 single, które pojawiły się na pierwszym miejscu listy „Billboard Hot 100”. Album dziewięciokrotnie otrzymał status platynowej płyty (sprzedany w 20 mln egzemplarzy na całym świecie).

1988

Ponownie nominowana  i ponownie otrzymała nagrodę w kategorii „Best Female Pop Vocal Performance” za utwór „I Wanna Dance With Somebody”. Wyruszyła w światową trasę koncertową „The Moment of Truth”. Z okazji Letnich Igrzysk Olimpijskich nagrała piosenkę „One Moment In Time” dla stacji NBC, która stała się kolejnym hitem, artystkę okrzyknięto gwiazdą wielkiego formatu.

1990

W listopadzie pojawił się kolejny, trzeci album „I’m Your Baby Tonight”. Wokalistka uczestniczyła w produkcji i sama wybierała producentów, a byli nimi: Babyface (Kenneth Brian Edmonds), Antonio Reid, Luther Vandross, Stevie Wonder. W 1991 roku wyruszyła w kolejne światowe tournee.

1992

W listopadzie zadebiutowała na dużym ekranie u boku Kevina Kostera w filmie „Bodyguard”, który przyniósł jej jeszcze większą sławę. Nagrała 6 piosenek, które znalazły się na albumie ze ścieżką dźwiękową do filmu. Soundtrack „I Will Always Love You”, wydany jako singiel,  utrzymywał się na pierwszym miejscu listy „Billboard Hot 100” przez 14 tygodni oraz na pierwszym miejscu list przebojów prawie całego świata. Kolejne single to znane wszystkim: „I’m Every Woman”, „I Have Nothing”. Album otrzymał status siedemnastokrotnej platyny w Stanach Zjednoczonych. Za ten projekt zdobyła 3 nagrody Grammy. W 1993 wyruszyła w kolejne  trasy koncertowe.

1995

We współpracy z Babyface’em wyprodukowała soundtrack „Waiting to Exhale” do filmu o tym samym tytule. Na płycie śpiewają również: Aretha Franklin, Toni Braxton, Brandy i Mary J. Blige. Album otrzymał status siedmiokrotnej platyny.

1996

Razem z Mervynem Warrenem nagrała i wyprodukowała gospelowy soundtrack „The Preacher’s Wife”, który stał się najchętniej kupowanym albumem gospelowym w historii.

1998

„My Love Is Your Love” to kolejny album studyjny. W produkcji uczestniczyli: Rodney Jerkins, Wyclef Jean, Missy Elliott. Na płycie pojawiły się rytmy hip-hopowe, reggae, R&B. Pierwszy singiel „When Do You Believe” to „oscarowy” duet z Mariah Carey z soundtracku do filmu „Książę Egiptu”. Kolejne trzy sławne single to „Hearbreak Hotel” nagrany z Faith Evans i Kelly Price, “It’s Not Right but It’s Okay” – szósty singiel, który zdobył statuetkę Grammy oraz „My Love Is Your Love’. Album otrzymał status czterokrotnej platyny.

1999

Uczestniczyła w projekcie VH1 wraz z innymi artystami – Mary Jane Blige, Tina Turner, Cher. 22 sierpnia, w ramach trasy koncertowej  „My Love Is Your Love” wystąpiła w Operze Leśnej w Sopocie.

2000

W kwietniu został wydany album „Whitney: The Greatest Hits”, który wyróżnia zmiana tempa, przez co kompozycje zyskują styl muzyki klubowej i house. Płyta jest wzbogacona o nowe utwory – „Could I Have This Kiss Forever” (z Enrique Iglesiasem), „Same Script, Different Cast (z Deborah Cox), „If I Told You That” (z George’em Michaelem) i „Fine”. Single nie wspięły się na szczyt listy przebojów, ale płyta sprzedała się w nakładzie 8 mln egzemplarzy na świecie. W sierpniu 2001 podpisała największy kontrakt w historii muzyki z wytwórnią BMG (Arista), w którym zobowiązała się do wydania kolejnych sześciu albumów…

 „ … ”

W 1992 roku poślubiła Roberta Barisforda Browna, tancerza i wokalistę znanego jako „Bobby” Brown… „Yes Jesus Loves Me” to  ostatni utwór, który wykonała publicznie.

Zmarła 11 lutego w Beverly Hills.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*


− 3 = cztery

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

1 300 817 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

© 2012 Coolturalni24.pl - Lepsza strona kultury

Przejdź na górę strony